De Accrochages
De andere accrochages

24 APRIL - 29 JUNI
4 kunstverzamelaars, 1 kunstenaar, 1 denkpiste: Weerklank(en).
4 manieren om een kunstverzameling op te vatten, en toch 1 grote gemene deler: een passie om deze kunstwerken met het publiek te delen.
5 landen: Spanje, Italië, Nederland, Frankrijk en België.
Wij verheugen ons deze maand de tiende tentoonstelling van Maison Particulière te onthullen.
thumb_Resonances_2 thumb_Resonances_3 thumb_Resonances_4

thumb_Resonances_5 thumb_Resonances_7 thumb_Resonances_6

thumb_Resonances_9 thumb_Resonances_8 thumb_Resonances_10

Een keuze maken is een moeilijk taak, en toch slaagden de deelnemers aan deze tentoonstelling er op meesterlijke wijze in. De thema’s die wij voorleggen aan de kunstverzamelaars zijn vaak veelomvattend, zij verwijzen niet naar een bepaalde kunststrekking of -school of beweging in de kunst,  maar vragen eerder naar een persoonlijke interpretatie, naar het tijdloze en het universele. Wij geloven steevast in deze twee begrippen: het tijdloze – het bevrijd zijn van tijd enerzijds – en het universele, de essentie dus van de kunst, en dit terwijl we ons net in het tijdsperk van de ‘wereldkunst’ bevinden.

De keuzes van de kunstverzamelaars en van de genodigde kunstenaar geven gestalte aan hun persoonlijke visies, men zou ze kunnen vergelijken met een ‘Musée Imaginaire’, een denkbeeldige museum. Denkbeeldig want de kunstenaar creëert tijdloos. De kunstenaar staat van oudsher ten dienste van de creatie. Malraux drukt dit idee aldus uit in L’Intemporel (1976) « Cézanne a pris conscience de la méprise de tous les maîtres : ils ont cru la création artistique au service des Vierges, des Doubles, ou de la Nature ; la Nature, les Vierges, les Doubles étaient au service de la création ». Weerklank(en) is voor Maison Particulière in de eerste plaats een spel van spiegels geplaatst tussen een kunstverzamelaar, een kunstenaar en zijn werk.

Maar laten we even het woord aan de kunstverzamelaars zelf geven.
Voor de Heer Josep Maria Civit staat Weerklank(en) voor com-motie, voor het “zich verplaatsen met”: als iets dat zich verplaatst terwijl men het woord nog maar uitspreekt, en waarbij trillingen teweeg worden gebracht die vergelijkbaar zijn met geluidsgolven, maar die tevens indrukken achterlaten, sensaties opwekken die verbonden zijn aan deze trillingen, aan emoties, of alteraties die ons overstelpen bij het beschouwen van kunstwerken en hun diepere betekenissen. De liefde jegens de muziek die deze kunstverzamelaar ervaart, staat trouwens niet ver van deze evocaties van trillingen…

De Heer en Mevrouw Henk en Victoria de Heus-Zomer zijn een mooi voorbeeld van de persoonlijke zoek- en ontdekkingstocht van een koppel naar kunst, waarbij ze “progressief, samen, persoonlijke voorkeuren ontwikkelden en zich aldus emancipeerden en daarbij grenzen overstaken. Kunst verzamelen is nu éénmaal iets subjectief!”, stellen ze. “Wanneer ons wordt gevraagd wat onze kunstwerken met elkaar bindt, antwoorden wij, hun dichterlijk, lyrische eigenschappen en een grote technische onderlegdheid en ‘last but not least’, en emotionele geladenheid.”

De Collezione Maramotti is historisch in de zin dat zij aangevat werd door Achille Maramotti en verdergezet wordt door zijn kinderen, Luigi, Ignazio en Ludovica. Historisch ook, omdat zij een licht werpt op de Italiaanse kunstgeschiedenis en ons mee neemt naar de Italiaanse kunstscène vanaf de jaren ’60 tot op heden. Bij het opstellen van hun selectie voor deze tentoonstelling, zochten zij dan ook naar echo’s of verwijzingen naar de kunstgeschiedenis, architectuur, natuur, alsmede referenties naar origine en toekomst, sociale en politieke verontrustingen.

Ook wij speelden het spel en verheugen ons nu een andere leidraad in onze kunstverzameling aan bod te laten komen; een invalshoek die ons meesleept naar de oevers van onze verbeelding: “zo vonden we een Odalisk die ons herinnert aan Manet maar ook Matisse, zo is er een verwijzing naar de Meninas, of een manier van beeldhouwen dat ons aan Rodin herinnert, zo roept het licht dat een bepaalde foto uitstraalt, Ingres op, en ontdekken we een interpretatie van Caravaggio en een tatouage op Cranach’s Lucrecia, …”

Tenslotte nog een woordje over de genodigde kunstenaar. Gauthier Hubert woont en werkt in Brussel en specialiseerde zich in de schilderkunst. Niet zo gekend door het grote publiek, stelt hij hier een mooie selectie aan kunstwerken voor bij deze tentoonstelling. In de tekst die hij ons voorstelde bij deze tentoonstelling, waarbij hij ons nadere toelichtingen geeft inzake zijn houding en werkwijze, stelt hij dat de essentie van zijn werk net resonantie is, waarbij hij “onderbewuste verwijzingen tussen zijn werken creëert”. Hij stelt zich ook de fundamentele en niet te onderschatten vraag of “kunst datgenen dat lelijk is, mooi maakt”.

Tot onze vreugde, vergezelt onze literaire gast, Claire Giraud-Labalte, onze drentelingen in dit Huis van woorden. “Uitgaande van het principe dat hoe meer we het intieme raken, des te meer we universeel zijn”, durven wij veronderstellen dat haar literaire keuzes “het mysterieuze pad van intieme en stilzwijgende conversaties zullen bewandelen die ons leiden naar onbekende en afwisselende oevers. Deze conversaties verenigen ons door de generaties heen, rond wezenlijke menselijke bezorgdheden: de jeugd, liefde, dood en leven. Alle aandacht toespitsend op kleur, toonde Kandinsky ons de weerklank van kleuren op het lichaam, het hart en op de ziel: een puur fysisch effect, een indruk van serene vreugde, van vibraties van de ziel”.

Deze 10de tentoonstelling van Maison Particulière heeft een bijzondere weerklank voor ons omdat zij aanvat tijdens de internationale kunstbeurs ArtBrussels. Deze tentoonstelling maakt eens te meer duidelijk hoe kunstenaars en Europese kunstverzamelaars eigengereide en gewisse smaken hebben en een eigen identiteit weten uit te bouwen. Deze tentoonstelling toont tevens de plaats die Maison Particulière geleidelijk aan opneemt in het Belgische culturele panorama, maar toont meer nog de internationale uitstraling die de passie van kunstverzamelaars voor kunstenaars, voor de wereld waarin zij leven en voor de creatie.

Myriam en Amaury de Solages
De gasten

De kunstverzamelaars

  • Josep Maria Civit
  • Henk en Victoria de Heus-Zomer
  • Collezione Maramotti
  • Myriam e Amaury de Solages

De kunstenaar

  • Gauthier Hubert      

 

De literatuur kenner

  • Claire Giraud-Labalte