De Accrochages
De andere accrochages

Maison Particulière maakte deel uit van ons leven gedurende 8 jaar... en 6 jaar voor jullie, althans voor sommigen.
Onze wens hier is om te schetsen wat het is geweest: een bijzonder avontuur, vol vrijheid en menselijkheid.

Carole Schuermans, Maxim Frank en Ana Lacerda waren er als eerst naast ons, en na verloop van tijd volgden Mégane Ledoux, Margaux Van Uytvanck, Arne van Wonterghem en Margaux De Pauw. Ze namen deel aan onze droom: kunst tonen aan het publiek in een huiselijk sfeer, zoals het huis van een kunstverzamelaar. Een eenvoudig idee, want de passie van een verzamelaar staat niet alleen in het zich omringen door objecten, maar ook in het kunnen delen met anderen.

De eerste verzamelaars aan wie we ons project presenteerden waren verbijsterd. Zelf de kunstwerken kiezen voor een tentoonstelling rond een bepaald thema hadden ze nog nooit gedaan. Geleidelijk realiseerden zij zich de oprechtheid van onze aanpak en volgden ze ons idee. De verzamelaars kwamen uit België, Frankrijk, Spanje, Italië, Nederland… een hechte vriendenkring vormde zich gedurende de volgende maanden en jaren, waarbij de eerste verzamelaars ons aan de volgenden voorstelden. Hoe fijn waren onze vergaderingen en bijeenkomsten, diepe gesprekken en uitwisselingen – het plezier om onze passie en onze ontdekkingen te delen.

En er waren natuurlijk ook de kunstenaars, zonder wie niets mogelijk was geweest. De allereerste, Pieter Laurens Mol, kenden wij nauwelijks. Niet alleen hadden wij nog nooit een tentoonstelling georganiseerd, maar hadden wij ook geen professionele ervaring in de kunst sector. Allereerst geloofde hij in ons, vervolgens koos hij enkele opmerkelijke kunstwerken en uiteindelijk schreef hij een prachtige tekst voor onze opus 1, Origine(s). Graag willen wij ook onze eerste verzamelaars bedanken, Daniel Templon, Alexandre Percy en Jacques Billen. Dankzij hen zijn andere ons in ons avontuur gevolgd.

Lumineus, sprankelend, intelligent, grappig, dat waren onze literatuur kenners. Zij waren de hoekstenen van Maison Particulière en staken hun ziel in de tentoonstellingen. Victor Ginsburgh natuurlijk, onze eerste en laatste literaire gast, maar ook Marcel Croës, Jean-Claude Rachline, Annie Mollard-Desfour, Alain Mallart, Claire Giraud-Labalte, François de Coninck, François Rachline, Jean-Claude Simoën en Natalie David-Weill.

Spontaniteit, literatuur, nieuwsgierigheid, gesprekken met vrienden… dit allemaal inspireerde ons in de keuze voor de thema’s van de tentoonstellingen. Het was voor ons belangrijk om niet alleen in gedachten te houden wat wij met Maison Particulière wilden bereiken, maar ook om ons te laten beïnvloeden door toevallige ontmoetingen met verzamelaars, kunstenaars en publiek.

En er waren er zo veel, van die ontmoetingen... 
Die ene namiddag, toen wij een fantastische – door ons nog onbekende – kunstverzamelaar ontmoetten, die ons zomaar 4 werken ging lenen... en uiteindelijk leende hij er ons nog veel meer. Die ondernemende verzamelaars onder 40, Ronald, Tanguy en Bieke, Pascaline, Joris, Chiara en Steve... Die geweldige tour van Italië, van Turijn tot Reggio Emilia naar Rome, om verzamelaars te ontmoeten. Die reis naar Nederland om Henk en Victoria de Heus-Zomer te ontmoeten. Al die etentjes en koffies met verzamelaars en kunstenaars.

En zo veel prachtige herinneringen...
Die gekke voorbereidingen voor ons evenement "Mode Particulière" waarin de creaties van vijf jonge ontwerpers uit de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en La Cambre paradeerden door het hele huis. Die namiddag toen het publiek werd uitgenodigd om een performance in het kader van de tentoonstelling Youth bij te wonen. Vanuit de tuin gooide de kunstenaar stukken klei op de venster, waardoor deze gevaarlijk begon te trillen. De verassingen waren nog niet gedaan. Zij leidde vervolgens het publiek naar het midden van de Kasteleinstraat en nodigde ons uit om dezelfde stukken klei naar de automobilisten die voorbij reden te gooien. Zoals de klinkers van 1968, maar deze keer gelukkig zonder schade. Die magische performance van Kendell Geers bij de tentoonstelling Sex, Money and Power. Eventjes werden wij vervoerd naar een andere tijd en plaats, volledig gehypnotiseerd door de elegantie van de dansers. Die beroemde namiddag waarin Yoyo Maeght ons haar boek voorstelde. Op het laatste moment, want het weer was goed, verhuisden wij de stoelen naar de tuin waar zij een gesprek had met Brigitte Weberman. En ook de allereerste bloemschikking door Thierry Boutemy in de bibliotheek. Hij vulde de toen nog lege planken met verschillende woestijnplanten… beetje bij beetje hebben ze plaatsgemaakt voor de boeken van al de kunstenaars die we hebben tentoongesteld. De concerten, diners, cocktails, openingswoensdagen voor de leden, die gekke vernissage voor de tentoonstelling Youth… het zijn allemaal gebeurtenissen die in ons geheugen zullen blijven. Ieder zijn of haar herinneringen, zonder de rustige momenten te vergeten. Omdat niets ons gelukkiger heeft gemaakt dan een paar bezoekers tegen te komen die zorgeloos in de zetel zaten, door de boeken aan het bladeren, alsof ze thuis waren. Dat was onze beloning.

Een laatste woord over vriendschap. Want het is gebeurd met vele van jullie: we zijn vrienden geworden. Dat is zeldzaam en het meest kostbare dat we overhouden van de laatste 6 jaar.

Om even samen te vatten, het was waanzinnig leuk!

Myriam en Amaury de Solages