De Accrochages
De andere accrochages

6 OKTOBER 2016 - 30 APRIL 2017

Van “Waar komen wij vandaan?” naar “Waar gaan wij naartoe?” Van het begin tot het einde, van de oorsprongen naar de eeuwigheid, dat is de rode draad van From here to eternity.

thumb_Eternity_1thumb_Eternity_2 thumb_Eternity_3thumb_Eternity_4Eternity_6thumb_Eternity_10Eternity_7Eternity_8Eternity_9

Daarom stelt Maison Particulière een parcours voor dat door de drie verdiepingen van het kunstencentrum loopt. Men vertrekt aan de oorsprongen (From here), loopt door de wereld tussenin (to) om uiteindelijk de eindfase te bereiken (eternity).

Het leven is een cyclus. Vanaf het begin van het bestaan tot het einde, en vanaf het einde weer naar het begin; deze twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en eeuwigdurend geconfronteerd met de onzekerheid over het hiervoor en het hiernamaals.

In zijn werk verkent de gast kunstenaar Angelo Musco juist deze levenscyclus: geboorte, oorsprong, evolutie en metamorfosen van de mens en de natuur zijn allemaal terugkerende thema’s in zijn praktijk. Hij stelt de mensheid in vraagt en gebruikt naakte lichamen als “palet” voor zijn fotomontages.


Naast Angelo Musco, zijn er andere kunstenaars wiens werken de thema’s van de tentoonstelling weerspiegelen.

Het bestaan is vluchtig. Het kan tot as worden teruggebracht, waardoor er slechts sporen en herinneringen achter blijven, net zoals de vlinders van Claudio Parmiggiani.

Het bestaan is instabiel. Het kan breken zoals porselein, als men niet voorzichtig is. “Remember that we…” zei Rachel Kneebone.

Het bestaan is vreemd en angstaanjagend, tot de duizeligheid toe, zoals het werk van David Altmejd, Le Guide (2010).

Het bestaan is een verstrengeling van connecties en relaties, soms aan het toeval te wijten, soms doelbewust, net als de geweven en gespannen draden van Chiaru Shiota.

Het bestaan is een zoektocht naar stabiliteit terwijl alles zo breekbaar lijkt, alsof het in één klap vernietigd kan worden. Pièce détachée (2010), het werk van Michel François, belichaamt dit idee van kwetsbaarheid.

Het bestaan is een eeuwig begin, zoals het werk van Charles Sandinson beduidt, waar het gezicht van een pasgeboren voortdurend wordt gevormd en vervormd.

Het bestaan is uiteindelijk zichzelf verliezen in de ruimte, in het licht, in het ongrijpbare. James Turell nodigt ons uit om dit te ervaren met de installatie die het parcours van From here to eternity afsluit.


Maison Particulière stelde de kunstenaars rechtstreeks de vraag wat de notie van eeuwigheid voor hen betekent. Hun antwoorden vindt men terug in de zwarte boeken die door het hele huis zijn verspreid met informatie over de tentoonstelling. Hier een paar woorden, in willekeurig volgorde, uit hun reacties: duizeligheid, leegte, lichtheid, een andere dimensie, grotten en spiegels, eindig en oneindig, kloof, verlating, verlies… Zou het kunnen dat het ‘hier en nu’ de echte eeuwigheid is?

Maar, om te beginnen aan een andere soort eeuwigheid – die van eeuwige werken die de jaren hebben overspannen tot vandaag – zijn er ook drie stukken uit de Chinese oudheid te zien, geselecteerd en gul uitgeleend door mevrouw Gisèle Croës.

Kunstenaar Jean-Baptiste Bernadet heeft het zo mooi uitgedrukt met woorden geleend van Marcel Proust: "Par l’art seulement, nous pouvons sortir de nous, savoir ce que voit un autre de cet univers qui n’est pas le même que le nôtre et dont les paysages nous seraient restés aussi inconnus que ceux qu’il peut y avoir dans la lune. Grâce à l’art, au lieu de voir un seul monde, le nôtre, nous le voyons se multiplier, et autant qu’il y a d’artistes originaux, autant nous avons de mondes à notre disposition, plus différents les uns des autres que ceux qui roulent dans l’infini, et qui bien des siècles après qu’est éteint le foyer dont ils émanaient, qu’il s’appelât Rembrandt ou Vermeer, nous envoient leur rayon spécial."*


Liefde voor kunst is de manier die Maison Particulière voorstelt om de wereld te bekijken.

Liefde voor kunst is zichtbaar in de diversiteit aan visies, stijlen, scholen, tijdperken en trends.

Liefde voor kunst is alles omarmen, en zien met de “scherpte van gevoelens, kracht van dromen”.**

Alle variaties op dit thema tonen is het motto, als er één moet zijn, van Maison Particulière.

 

* Marcel Proust, À la recherche du temps perdu VII, Le Temps retrouvé, Gallimard 1927.

** Roger Caillois, Babel, orgueil, confusion et ruine de la littérature, 1948.

 

 

De genodigden

De kunstenaar

  • Angelo Musco     

 

De literatuur kenner


  • Victor Ginsburgh